تفاوت سرور لینوکس و VMware پرینت


VMware چیست و چگونه کار می‌کند؟ راهنمای کامل مجازی‌سازی سرور

مقدمه:

عبارت «پایگاه داده (VMware) چیست و چگونه کار می‌کند؟» از نظر فنی دقیق نیست؛ زیرا VMware پایگاه داده یا DBMS محسوب نمی‌شود. VMware نام مجموعه‌ای از فناوری‌ها و محصولات مجازی‌سازی است که امکان اجرای چند ماشین مجازی مستقل روی یک یا چند سرور فیزیکی را فراهم می‌کند. هر ماشین مجازی می‌تواند سیستم‌عامل، پردازنده مجازی، RAM، دیسک و شبکه مخصوص خود را داشته باشد و برنامه یا حتی پایگاه داده جداگانه‌ای اجرا کند.

فهرست مطالب

  • آیا VMware پایگاه داده است؟
  • VMware چیست؟
  • مجازی‌سازی چگونه کار می‌کند؟
  • Hypervisor چیست؟
  • ESXi، vSphere و vCenter چه تفاوتی دارند؟
  • ماشین مجازی از چه اجزایی تشکیل می‌شود؟
  • Datastore و شبکه مجازی چیست؟
  • VMware چگونه منابع سخت‌افزاری را تقسیم می‌کند؟
  • کاربردهای VMware
  • مزایا و محدودیت‌های VMware
  • مقایسه ماشین مجازی با سرور فیزیکی و کانتینر
  • VMware برای پایگاه داده مناسب است؟
  • امنیت، بکاپ و Snapshot
  • معیارهای انتخاب زیرساخت VMware
  • جمع‌بندی و سؤالات متداول

آیا VMware پایگاه داده است؟

خیر. VMware سیستم مدیریت پایگاه داده نیست و جایگزین MySQL، MariaDB، PostgreSQL یا Microsoft SQL Server نمی‌شود. VMware یک لایه مجازی‌سازی ایجاد می‌کند تا سیستم‌عامل‌ها و نرم‌افزارهای مختلف روی ماشین‌های مجازی اجرا شوند.

برای مثال، می‌توان روی یک سرور فیزیکی چند ماشین مجازی ساخت:

  • یک ماشین مجازی لینوکسی برای وب‌سرور
  • یک ماشین مجازی دیگر برای MySQL یا MariaDB
  • یک ماشین ویندوزی برای نرم‌افزار سازمانی
  • یک ماشین مستقل برای مانیتورینگ
  • یک ماشین آزمایشی برای توسعه نرم‌افزار

در این سناریو، پایگاه داده داخل یکی از ماشین‌های مجازی اجرا می‌شود؛ اما خود VMware وظیفه مدیریت داده‌های جدول‌ها و Queryهای دیتابیس را بر عهده ندارد.

مطالعه بیشتر: پایگاه داده DBMS چیست

طراحی زیرساخت مجازی فقط به تعداد ماشین‌ها محدود نمی‌شود و باید منابع پردازنده، حافظه، فضای ذخیره‌سازی و شبکه نیز بررسی شوند. برای ارزیابی نیازهای پروژه می‌توانید از کارشناسان شرکت تجارت الکترونیک نوژن مشاوره فنی دریافت کنید.

VMware چیست؟

VMware نامی شناخته‌شده در حوزه مجازی‌سازی زیرساخت است. محصولات این مجموعه برای ساخت و مدیریت ماشین‌های مجازی، شبکه مجازی، ذخیره‌سازی و زیرساخت ابری خصوصی به کار می‌روند.

در مجازی‌سازی سرور، یک لایه نرم‌افزاری میان سخت‌افزار و ماشین‌های مجازی قرار می‌گیرد. این لایه منابع فیزیکی مانند CPU، RAM، فضای ذخیره‌سازی و کارت شبکه را به منابع مجازی تبدیل می‌کند.

هر ماشین مجازی مانند یک کامپیوتر مستقل رفتار می‌کند. سیستم‌عامل مهمان معمولاً تصور می‌کند روی سخت‌افزار اختصاصی خود اجرا شده است، درحالی‌که منابع آن توسط Hypervisor مدیریت می‌شوند.

VMware vSphere به‌عنوان بستری برای اجرای بارهای کاری سنتی و جدید روی ماشین‌های مجازی معرفی می‌شود و ابزارهایی برای مدیریت زیرساخت محاسباتی در اختیار سازمان‌ها قرار می‌دهد. Virtualization Technology

مجازی‌سازی سرور چگونه کار می‌کند؟

فرض کنید یک سرور فیزیکی دارای پردازنده، حافظه، چند دیسک و کارت شبکه است. در حالت سنتی ممکن است یک سیستم‌عامل مستقیماً روی سرور نصب شود و تمام منابع را در اختیار بگیرد.

در محیط مجازی، Hypervisor روی سخت‌افزار یا سیستم‌عامل میزبان نصب می‌شود و منابع را میان چند ماشین مجازی تقسیم می‌کند. هر ماشین می‌تواند سهم مشخصی از پردازنده، RAM، دیسک و شبکه داشته باشد.

مسیر اجرای یک درخواست

وقتی نرم‌افزار داخل ماشین مجازی به پردازنده، دیسک یا شبکه نیاز دارد، سیستم‌عامل مهمان درخواست را به سخت‌افزار مجازی ارسال می‌کند. Hypervisor این درخواست را دریافت کرده و آن را با منابع واقعی سرور هماهنگ می‌کند.

وظایف اصلی Hypervisor عبارت‌اند از:

  1. ایجاد سخت‌افزار مجازی برای هر ماشین
  2. تخصیص CPU و RAM
  3. مدیریت عملیات دیسک
  4. اتصال ماشین‌ها به شبکه مجازی
  5. جداسازی ماشین‌های مجازی
  6. کنترل روشن، خاموش و راه‌اندازی مجدد ماشین‌ها
  7. ثبت رویدادها و وضعیت منابع

Hypervisor درخواست‌های میان منابع مجازی و فیزیکی را ترجمه می‌کند و اجازه می‌دهد چند ماشین مجازی روی یک میزبان اجرا شوند. VMware

Hypervisor چیست؟

Hypervisor که Virtual Machine Monitor نیز نامیده می‌شود، نرم‌افزاری برای ساخت و مدیریت ماشین‌های مجازی است. این لایه منابع فیزیکی سرور را انتزاع کرده و در اختیار سیستم‌عامل‌های مهمان قرار می‌دهد.

Hypervisor نوع اول

Hypervisor نوع اول یا Bare Metal مستقیماً روی سخت‌افزار سرور نصب می‌شود. VMware ESXi در این گروه قرار می‌گیرد و برای مجازی‌سازی سرور و محیط‌های دیتاسنتری طراحی شده است.

اسناد رسمی VMware نیز ESXi را Hypervisor نوع اول معرفی می‌کنند که بدون سیستم‌عامل میزبان روی سیستم نصب می‌شود. vmware.com

Hypervisor نوع دوم

Hypervisor نوع دوم مانند یک نرم‌افزار روی سیستم‌عامل میزبان اجرا می‌شود. این مدل معمولاً برای دسکتاپ، آموزش، توسعه یا اجرای آزمایشی سیستم‌عامل‌ها کاربرد دارد.

در این حالت، درخواست ماشین مجازی ابتدا از Hypervisor و سپس از سیستم‌عامل میزبان عبور می‌کند. بنابراین ساختار آن با یک Hypervisor مستقر مستقیم روی سرور متفاوت است.

تفاوت ESXi، vSphere و vCenter چیست؟

این سه نام معمولاً در کنار هم استفاده می‌شوند، اما به یک جزء واحد اشاره ندارند.

مؤلفه وظیفه اصلی محل استفاده
VMware ESXi Hypervisor نصب‌شده روی سرور فیزیکی ایجاد و اجرای ماشین‌های مجازی
VMware vSphere پلتفرم و مجموعه قابلیت‌های مجازی‌سازی مدیریت زیرساخت محاسباتی مجازی
vCenter Server مدیریت متمرکز میزبان‌ها و ماشین‌ها محیط‌های دارای چند ESXi
vSphere Client رابط مدیریتی تحت وب مدیریت ماشین‌ها، میزبان‌ها و منابع
Datastore فضای نگهداری فایل ماشین‌های مجازی دیسک محلی یا ذخیره‌سازی اشتراکی
Virtual Switch ارتباط شبکه‌ای ماشین‌ها شبکه داخلی و اتصال به شبکه فیزیکی

VMware ESXi

ESXi روی سخت‌افزار سرور نصب می‌شود و ماشین‌های مجازی را اجرا می‌کند. مدیر سیستم می‌تواند برای هر VM، منابع پردازنده، RAM، دیسک و شبکه تعریف کند.

VMware vSphere

vSphere مجموعه‌ای از فناوری‌ها و قابلیت‌هایی است که برای مجازی‌سازی و مدیریت زیرساخت استفاده می‌شود. ESXi و ابزارهای مدیریتی مرتبط در معماری vSphere نقش دارند.

vCenter Server

اگر چند میزبان ESXi داشته باشید، مدیریت جداگانه آن‌ها دشوار می‌شود. vCenter یک نقطه مدیریتی متمرکز برای مشاهده و کنترل میزبان‌ها، ماشین‌های مجازی و بعضی قابلیت‌های کلاستر فراهم می‌کند.

ماشین‌های مجازی را می‌توان در Inventory مربوط به vCenter یا میزبان ESXi ثبت و مدیریت کرد. knowledge.broadcom.com

اگر برای راه‌اندازی ماشین مجازی به منابع سخت‌افزاری مستقل نیاز دارید، می‌توانید خدمات سرور اختصاصی و زیرساخت مجازی‌سازی شرکت تجارت الکترونیک نوژن را بررسی کنید و متناسب با تعداد VMها، فضای ذخیره‌سازی و ترافیک تصمیم بگیرید.

مطالعه بیشتر: راهنمای خرید سرور اختصاصی

ماشین مجازی از چه اجزایی تشکیل می‌شود؟

ماشین مجازی مجموعه‌ای از سخت‌افزارهای مجازی و فایل‌های پیکربندی‌شده است. این ماشین می‌تواند مانند یک سرور مستقل سیستم‌عامل و برنامه اجرا کند.

پردازنده مجازی

vCPU سهم پردازشی اختصاص‌یافته به ماشین مجازی است. vCPU دقیقاً معادل یک هسته فیزیکی مستقل نیست و زمان پردازنده میزبان توسط Hypervisor میان ماشین‌ها زمان‌بندی می‌شود.

اختصاص تعداد زیاد vCPU بدون نیاز واقعی می‌تواند زمان‌بندی منابع را پیچیده‌تر کند. تعداد مناسب باید بر اساس بار واقعی برنامه و ظرفیت پردازنده میزبان تعیین شود.

حافظه مجازی

هر ماشین مقدار مشخصی RAM دریافت می‌کند. مجموع حافظه موردنیاز ماشین‌ها، Hypervisor و قابلیت‌های جانبی باید با RAM فیزیکی میزبان هماهنگ باشد.

کمبود حافظه می‌تواند باعث افت عملکرد ماشین‌ها شود. در محیط‌های حساس بهتر است ظرفیت رشد و بارهای ناگهانی نیز در نظر گرفته شوند.

دیسک مجازی

سیستم‌عامل مهمان یک دیسک معمولی مشاهده می‌کند، اما این دیسک معمولاً در قالب فایل یا ساختار مجازی روی Datastore نگهداری می‌شود. عملکرد آن به نوع ذخیره‌سازی، کنترلر مجازی، بار هم‌زمان و معماری Datastore وابسته است.

کارت شبکه مجازی

هر VM می‌تواند یک یا چند کارت شبکه مجازی داشته باشد. این کارت‌ها به Virtual Switch متصل می‌شوند و از طریق Uplink به شبکه فیزیکی دسترسی پیدا می‌کنند.

فایل تنظیمات ماشین

مشخصاتی مانند مقدار RAM، تعداد vCPU، کارت‌های شبکه و دیسک‌های متصل در تنظیمات ماشین ثبت می‌شوند. فایل‌ها و فرمت دقیق آن‌ها باید توسط ابزارهای سازگار مدیریت شوند.

Datastore در VMware چیست؟

Datastore فضای منطقی نگهداری فایل‌های ماشین مجازی است. دیسک‌های مجازی، فایل تنظیمات، وضعیت‌های موقت و بعضی فایل‌های مرتبط با VM روی Datastore قرار می‌گیرند.

Datastore می‌تواند بر پایه فضای ذخیره‌سازی محلی یا زیرساخت اشتراکی طراحی شود. انتخاب آن به نیازهای کارایی، دسترس‌پذیری، ظرفیت و امکانات جابه‌جایی ماشین‌ها بستگی دارد.

چه عواملی بر عملکرد Datastore اثر دارند؟

  • نوع HDD، SSD یا NVMe
  • معماری RAID
  • تعداد عملیات هم‌زمان
  • الگوی خواندن و نوشتن ماشین‌ها
  • تأخیر شبکه در ذخیره‌سازی اشتراکی
  • ظرفیت آزاد
  • سیاست‌های کش
  • نوع بار کاری
  • وجود Snapshotهای طولانی‌مدت
  • طراحی کنترلر ذخیره‌سازی

برای یک پایگاه داده پرتراکنش، فقط مقدار فضای دیسک مهم نیست. تأخیر، IOPS، پایداری و روش تهیه بکاپ نیز باید بررسی شوند.

شبکه مجازی VMware چگونه کار می‌کند؟

ماشین‌های مجازی از طریق کارت شبکه مجازی به سوئیچ مجازی متصل می‌شوند. سوئیچ مجازی می‌تواند ترافیک میان VMها یا ارتباط آن‌ها با شبکه فیزیکی را مدیریت کند.

اجزای رایج شبکه مجازی

  • کارت شبکه مجازی VM
  • Virtual Switch
  • Port Group
  • Uplink فیزیکی
  • VLAN
  • کارت شبکه فیزیکی میزبان

Port Group مجموعه‌ای از تنظیمات شبکه را برای گروهی از کارت‌های مجازی فراهم می‌کند. VLAN نیز می‌تواند برای جداسازی منطقی ترافیک شبکه استفاده شود.

طراحی نادرست شبکه ممکن است دسترسی مدیریتی یا ارتباط VMها را مختل کند. پیش از تغییر VLAN، Uplink یا شبکه مدیریتی، تنظیمات فعلی باید ثبت و مسیر دسترسی جایگزین آماده شود.

VMware چگونه منابع را میان VMها تقسیم می‌کند؟

Hypervisor منابع را بر اساس تنظیمات ماشین‌ها و ظرفیت میزبان مدیریت می‌کند. اختصاص منابع می‌تواند شامل مقدار ثابت، محدودیت یا اولویت نسبی باشد.

تخصیص بیش از ظرفیت چیست؟

در بعضی محیط‌ها مجموع منابع تعریف‌شده برای ماشین‌ها می‌تواند بیشتر از ظرفیت فیزیکی میزبان باشد. این روش بر این فرض تکیه دارد که همه VMها هم‌زمان از حداکثر منابع استفاده نمی‌کنند.

اگر بار هم‌زمان بیش از ظرفیت میزبان شود، عملکرد ماشین‌ها کاهش می‌یابد. بنابراین Oversubscription باید با مانیتورینگ و شناخت رفتار بارهای کاری انجام شود.

پدیده همسایه پرمصرف

اگر چند VM روی یک میزبان یا فضای ذخیره‌سازی مشترک اجرا شوند، مصرف سنگین یکی از آن‌ها ممکن است روی عملکرد سایر ماشین‌ها اثر بگذارد. محدودیت منابع و طراحی ظرفیت برای کنترل این شرایط ضروری است.

کاربردهای VMware چیست؟

VMware فقط برای تبدیل یک سرور به چند VPS استفاده نمی‌شود. کاربرد آن به مقیاس زیرساخت و محصولات مورد استفاده بستگی دارد.

تجمیع سرورها

به‌جای اجرای هر سرویس روی یک سرور فیزیکی جدا، می‌توان چند سرویس را در ماشین‌های مستقل روی میزبان‌های قدرتمند اجرا کرد. این کار می‌تواند استفاده از منابع سخت‌افزاری را منظم‌تر کند.

ساخت سرور مجازی

ارائه‌دهندگان زیرساخت می‌توانند منابع سخت‌افزاری را به ماشین‌های مجازی تقسیم کنند. هر مشتری سیستم‌عامل و محیط مستقل خود را دریافت می‌کند.

محیط توسعه و آزمایش

تیم توسعه می‌تواند ماشین‌های جدا برای آزمایش نسخه‌های مختلف سیستم‌عامل، نرم‌افزار و پیکربندی بسازد. این محیط‌ها باید از شبکه عملیاتی جدا و منابع آن‌ها کنترل شوند.

جداسازی سرویس‌ها

وب‌سرور، دیتابیس، مانیتورینگ و سرویس‌های داخلی را می‌توان روی VMهای جدا اجرا کرد. این جداسازی مدیریت، امنیت و عیب‌یابی را ساده‌تر می‌کند، اما پیچیدگی زیرساخت را نیز افزایش می‌دهد.

بازیابی بحران

مجازی‌بودن ماشین‌ها می‌تواند انتقال یا بازسازی آن‌ها را ساده‌تر کند. بااین‌حال، Disaster Recovery فقط با ساخت VM ایجاد نمی‌شود و به بکاپ، Replication، مقصد جایگزین و آزمایش بازیابی نیاز دارد.

مزایا و محدودیت‌های VMware

جنبه مزیت محدودیت یا نکته تصمیم‌گیری
استفاده از سخت‌افزار اجرای چند VM روی یک سرور نیازمند ظرفیت‌سنجی دقیق
جداسازی هر ماشین سیستم‌عامل مستقل دارد جداسازی جای امنیت کامل را نمی‌گیرد
توسعه سرویس ساخت سریع‌تر ماشین جدید افزایش بی‌برنامه VMها مدیریت را دشوار می‌کند
مدیریت کنترل متمرکز زیرساخت قابلیت‌ها به محصول و مجوز وابسته‌اند
جابه‌جایی وابستگی کمتر سیستم‌عامل مهمان به سخت‌افزار نیازمند سازگاری میزبان و زیرساخت
بکاپ امکان استفاده از ابزارهای سازگار با VM Snapshot به‌تنهایی بکاپ نیست
دسترس‌پذیری امکان طراحی کلاستر و مسیر جایگزین به چند میزبان و ذخیره‌سازی مناسب نیاز دارد
هزینه تجمیع چند بار کاری سخت‌افزار، مجوز و مدیریت هزینه دارند

VMware برای همه پروژه‌ها الزام نیست. یک سرور فیزیکی ساده، VPS یا پلتفرم دیگری ممکن است برای بعضی کاربردها مقرون‌به‌صرفه‌تر و ساده‌تر باشد.

مقایسه VMware با سرور فیزیکی و کانتینر

ماشین مجازی در برابر سرور فیزیکی

روی سرور فیزیکی، سیستم‌عامل مستقیماً منابع سخت‌افزار را در اختیار دارد. در ماشین مجازی، یک Hypervisor میان سیستم‌عامل مهمان و سخت‌افزار قرار می‌گیرد.

سرور فیزیکی برای بارهایی که به دسترسی مستقیم‌تر یا جداسازی فیزیکی نیاز دارند مناسب است. ماشین مجازی برای انعطاف، تجمیع سرویس‌ها و ساخت سریع محیط‌های مستقل کاربرد دارد.

ماشین مجازی در برابر کانتینر

هر ماشین مجازی معمولاً سیستم‌عامل کامل خود را دارد. کانتینرها از Kernel میزبان استفاده می‌کنند و بیشتر روی بسته‌بندی برنامه و وابستگی‌های آن متمرکز هستند.

Hypervisor امکان اجرای چند سیستم‌عامل مستقل را فراهم می‌کند، درحالی‌که کانتینرها معمولاً سبک‌تر هستند و برای استقرار سریع برنامه کاربرد دارند. VMware

معیار ماشین مجازی کانتینر
سیستم‌عامل هر VM سیستم‌عامل مستقل دارد Kernel میزبان مشترک است
مصرف منابع معمولاً بیشتر معمولاً سبک‌تر
زمان راه‌اندازی بیشتر از کانتینر معمولاً سریع‌تر
جداسازی در سطح ماشین مجازی در سطح پردازش و محیط اجرا
کاربرد چند سیستم‌عامل، زیرساخت سنتی توسعه و استقرار برنامه
مدیریت Hypervisor و ابزارهای VM Container Engine و Orchestrator

مطالعه بیشتر: Docker چیست و چه کاربردی دارد

آیا VMware برای اجرای پایگاه داده مناسب است؟

پایگاه داده می‌تواند داخل یک ماشین مجازی VMware اجرا شود، اما طراحی منابع آن اهمیت زیادی دارد. دیتابیس‌های پرتراکنش به تأخیر دیسک، حافظه، CPU و شبکه حساس هستند.

معیارهای مهم برای VM دیتابیس

  • RAM کافی برای Cache دیتابیس
  • تعداد متناسب vCPU
  • ذخیره‌سازی کم‌تأخیر
  • جلوگیری از رقابت شدید با سایر VMها
  • شبکه پایدار
  • هماهنگی Snapshot با دیتابیس
  • بکاپ سازگار با موتور دیتابیس
  • مانیتورینگ Queryها و منابع
  • برنامه بازیابی آزمایش‌شده

Snapshot ماشین، لزوماً جای بکاپ منطقی یا فیزیکی سازگار با دیتابیس را نمی‌گیرد. اگر دیتابیس هنگام Snapshot در حال نوشتن باشد، روش تهیه نسخه باید سازگاری داده‌ها را در نظر بگیرد.

Snapshot در VMware چیست؟

Snapshot وضعیت دیسک مجازی و بعضی اطلاعات ماشین را در یک نقطه مشخص ثبت می‌کند تا امکان بازگشت به آن وضعیت فراهم شود. این قابلیت پیش از تغییر یا به‌روزرسانی کوتاه‌مدت کاربرد دارد.

Snapshot نباید برای مدت طولانی بدون برنامه نگهداری شود. رشد فایل‌های وابسته، مصرف فضای Datastore و پیچیدگی عملیات می‌تواند افزایش یابد.

تفاوت Snapshot و بکاپ

معیار Snapshot بکاپ مستقل
هدف بازگشت کوتاه‌مدت به وضعیت قبلی حفاظت و بازیابی اطلاعات
محل نگهداری معمولاً وابسته به زیرساخت VM می‌تواند خارج از زیرساخت باشد
مدت نگهداری معمولاً کوتاه‌مدت بر اساس سیاست بکاپ
خرابی Datastore ممکن است همراه VM از دست برود نسخه خارج از زیرساخت باقی می‌ماند
بازیابی جزئی وابسته به ابزار می‌تواند فایل یا دیتابیس را پوشش دهد

مطالعه بیشتر: بکاپ گیری از سرور اختصاصی

امنیت زیرساخت VMware

امنیت فقط به رمز ورود پنل محدود نمی‌شود. Hypervisor، شبکه مدیریتی، فضای ذخیره‌سازی، ماشین‌های مجازی و سیستم بکاپ باید در کنار یکدیگر محافظت شوند.

اقدامات مهم امنیتی

  • محدودکردن دسترسی شبکه مدیریتی
  • استفاده از حساب‌های جداگانه
  • اعطای حداقل سطح دسترسی
  • نصب به‌روزرسانی‌های سازگار
  • ثبت و بررسی لاگ‌ها
  • جداسازی شبکه مدیریت و ترافیک کاربران
  • محدودکردن دسترسی مستقیم به ESXi
  • تهیه بکاپ از تنظیمات و ماشین‌ها
  • محافظت از مقصد بکاپ
  • کنترل دسترسی کنسول VM
  • حذف ماشین‌ها و Snapshotهای بلااستفاده
  • مستندسازی تغییرات

پیش از به‌روزرسانی Hypervisor، سازگاری سخت‌افزار، نسخه ماشین‌ها، درایورها و ابزارهای بکاپ بررسی شود. به‌روزرسانی بدون برنامه برگشت می‌تواند دسترسی به چند VM را هم‌زمان مختل کند.

مطالعه بیشتر: امنیت سرور چیست و چگونه افزایش می‌یابد

سناریوی کاربردی زیرساخت VMware

فرض کنید یک کسب‌وکار یک سرور فیزیکی قدرتمند در اختیار دارد و می‌خواهد چند سرویس را جداگانه اجرا کند. ESXi روی سخت‌افزار نصب می‌شود و ماشین‌های زیر ساخته می‌شوند:

  • VM اول: وب‌سرور لینوکسی
  • VM دوم: پایگاه داده
  • VM سوم: نرم‌افزار حسابداری ویندوزی
  • VM چهارم: مانیتورینگ
  • VM پنجم: محیط آزمایش

برای هر ماشین، مقدار مشخصی RAM، vCPU، دیسک و شبکه تعریف می‌شود. بکاپ‌ها نیز به مقصدی خارج از Datastore اصلی انتقال پیدا می‌کنند.

این ساختار جداسازی مناسبی ایجاد می‌کند، اما اگر فقط یک میزبان فیزیکی وجود داشته باشد، خرابی همان میزبان تمام ماشین‌ها را متوقف می‌کند. برای دسترس‌پذیری بیشتر باید معماری چندمیزبانی، ذخیره‌سازی مناسب و برنامه بازیابی بررسی شود.

معیارهای انتخاب سرور برای VMware

سخت‌افزار مناسب به تعداد VMها و نوع بار کاری بستگی دارد. این موارد را پیش از انتخاب سرور ارزیابی کنید:

پردازنده

تعداد هسته، فرکانس، معماری CPU و پشتیبانی از قابلیت‌های مجازی‌سازی اهمیت دارند. بار دیتابیس با وب‌سرور ساده یا محیط آزمایشی یکسان نیست.

حافظه RAM

مجموع RAM موردنیاز VMها، فضای Hypervisor و ظرفیت رشد را محاسبه کنید. کمبود حافظه معمولاً تأثیر محسوسی روی چند ماشین به‌صورت هم‌زمان می‌گذارد.

فضای ذخیره‌سازی

ظرفیت تنها معیار نیست. سرعت، تأخیر، RAID، تحمل خرابی، عمر دیسک و روش بکاپ باید در طراحی لحاظ شوند.

کارت شبکه

تعداد پورت، سرعت اتصال و جداسازی شبکه‌های مدیریت، ذخیره‌سازی و کاربران مهم هستند. افزونگی شبکه نیز برای سرویس‌های حساس بررسی می‌شود.

سازگاری سخت‌افزار

پیش از نصب باید سازگاری مدل سرور، کنترلر ذخیره‌سازی و کارت شبکه با نسخه موردنظر بررسی شود. انتخاب نسخه نرم‌افزار نیز باید با چرخه پشتیبانی و نیازهای محیط هماهنگ باشد.

چک‌لیست راه‌اندازی VMware

  • کاربرد زیرساخت و تعداد VMها مشخص شده است.
  • منابع CPU، RAM و Storage ظرفیت‌سنجی شده‌اند.
  • سازگاری سخت‌افزار بررسی شده است.
  • RAID و ساختار Datastore طراحی شده‌اند.
  • شبکه مدیریت از ترافیک کاربران جدا شده است.
  • IP و VLANها مستند شده‌اند.
  • حساب‌های مدیریتی دسترسی محدود دارند.
  • مانیتورینگ میزبان و VMها فعال است.
  • بکاپ در مقصد مستقل نگهداری می‌شود.
  • Snapshot به‌عنوان بکاپ دائمی استفاده نمی‌شود.
  • مراحل Restore آزمایش شده‌اند.
  • ظرفیت رشد ماشین‌ها در نظر گرفته شده است.
  • برای خرابی میزبان، برنامه بازیابی وجود دارد.
  • تغییرات و به‌روزرسانی‌ها مستند می‌شوند.

جمع‌ بندی

عبارت «پایگاه داده (VMware) چیست و چگونه کار می‌کند؟» از نظر اصطلاحی نیاز به اصلاح دارد. VMware پایگاه داده نیست؛ بلکه فناوری و مجموعه‌ای از محصولات مجازی‌سازی است که منابع سرور فیزیکی را میان ماشین‌های مجازی مستقل تقسیم می‌کند.

ESXi به‌عنوان Hypervisor روی سخت‌افزار نصب می‌شود، ماشین‌های مجازی را اجرا می‌کند و منابع پردازنده، حافظه، دیسک و شبکه را در اختیار آن‌ها قرار می‌دهد. vSphere بستر گسترده‌تر مجازی‌سازی است و vCenter برای مدیریت متمرکز محیط‌های دارای چند میزبان به کار می‌رود.

VMware می‌تواند بستر اجرای وب‌سرور، برنامه سازمانی یا پایگاه داده باشد، اما امنیت، ظرفیت‌سنجی، بکاپ و بازیابی همچنان باید جداگانه طراحی شوند. انتخاب آن باید بر اساس مقیاس پروژه و توان مدیریتی تیم انجام شود.

برای انتخاب سخت‌افزار مناسب، راه‌اندازی زیرساخت مجازی یا بررسی منابع موردنیاز ماشین‌های مجازی می‌توانید با شرکت تجارت الکترونیک نوژن تماس بگیرید و از خدمات سرور و مشاوره زیرساخت استفاده کنید.

سؤالات متداول

آیا VMware یک پایگاه داده است؟

خیر. VMware فناوری مجازی‌سازی است. پایگاه داده‌هایی مانند MySQL یا PostgreSQL می‌توانند داخل ماشین مجازی ساخته‌شده با VMware اجرا شوند.

تفاوت VMware و ESXi چیست؟

VMware نام مجموعه فناوری‌ها و محصولات است. ESXi یک Hypervisor نوع اول است که مستقیماً روی سخت‌افزار نصب شده و ماشین‌های مجازی را اجرا می‌کند.

vSphere و vCenter چه تفاوتی دارند؟

vSphere پلتفرم مجازی‌سازی است؛ vCenter ابزار مدیریت متمرکز میزبان‌های ESXi، ماشین‌های مجازی و برخی قابلیت‌های کلاستر محسوب می‌شود.

آیا هر ماشین مجازی IP جداگانه دارد؟

بسته به طراحی شبکه، هر VM می‌تواند IP مستقل داشته باشد. آدرس‌دهی، VLAN و دسترسی اینترنت باید در شبکه فیزیکی و مجازی هماهنگ شوند.

آیا Snapshot همان بکاپ ماشین مجازی است؟

خیر. Snapshot برای بازگشت کوتاه‌مدت مفید است و معمولاً به Datastore وابسته می‌ماند. بکاپ باید در مقصد مستقل و قابل‌بازیابی نگهداری شود.

آیا می‌توان لینوکس و ویندوز را هم‌زمان روی VMware اجرا کرد؟

بله، در صورت سازگاری سخت‌افزار و مجوزهای لازم می‌توان ماشین‌های مجازی لینوکسی و ویندوزی را روی یک میزبان اجرا کرد.

VMware بهتر است یا Docker؟

این دو کاربرد یکسانی ندارند. VMware ماشین‌هایی با سیستم‌عامل مستقل ایجاد می‌کند؛ Docker برنامه‌ها را در کانتینرهای سبک‌تر و مبتنی بر Kernel میزبان اجرا می‌کند


آیا این پاسخ به شما کمک کرد؟

  • تفاوت سرور لینوکس و VMware
  • 0
« برگشت